BearLawคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2952/2567
ชดใช้จนผู้เสียหายพอใจ ไม่ทำให้คดีอาญาที่ไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวระงับ แต่คดีส่วนแพ่งระงับ
หลักที่ได้
ฆ่าผู้อื่นโดยบันดาลโทสะและพาอาวุธปืนไปในเมืองไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัว การชดใช้จนผู้เสียหายพอใจจึงไม่ทำให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับ แต่ทำให้คำร้องขอค่าสินไหมทดแทนในคดีส่วนแพ่งระงับไป
ข้อเท็จจริงย่อ
จำเลยที่ 1 ถูกฟ้องฐานฆ่าผู้อื่นโดยบันดาลโทสะ และฐานพาอาวุธปืนไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยเปิดเผยหรือโดยไม่มีเหตุสมควร ผู้ร้องทั้งสองยื่นคำร้องขอให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในคดีอาญา ต่อมาจำเลยที่ 1 นำเงินมาชดใช้ให้ผู้ร้องทั้งสองจนเป็นที่พอใจและผู้ร้องไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยที่ 1 อีก
เหตุผลของศาล
- ความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยบันดาลโทสะและฐานพาอาวุธปืนไปในเมือง มิใช่ความผิดต่อส่วนตัว
- การที่จำเลยชดใช้จนผู้ร้องพอใจและไม่ติดใจดำเนินคดีจึงไม่ถือเป็นการยอมความ สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของโจทก์ในความผิดทั้งสองฐานย่อมไม่ระงับไป
- แต่มีผลทำให้คดีในส่วนแพ่งที่ผู้ร้องทั้งสองยื่นคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนระงับไป ซึ่งเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยที่ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้
มาตราที่เกี่ยวข้อง
ย่อคำพิพากษาทางการ
ความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยบันดาลโทสะ และฐานพาอาวุธปืนไปในเมือง หมู่บ้านหรือทางสาธารณะโดยเปิดเผยหรือโดยไม่มีเหตุสมควร มิใช่ความผิดต่อส่วนตัว แม้จำเลยที่ 1 นำเงินมาชดใช้ให้แก่ผู้ร้องทั้งสองจนเป็นที่พอใจและไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยที่ 1 ก็ตาม ก็ไม่ถือว่าเป็นการยอมความ อันจะทำให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของโจทก์ในความผิดทั้งสองฐานดังกล่าวระงับไป แต่มีผลทำให้คดีในส่วนแพ่งของผู้ร้องทั้งสองที่ยื่นคำร้องขอให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 44/1 ระงับไปเท่านั้น ปัญหาดังกล่าวเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกา ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้เองตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225
ที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
หลักที่ได้ ข้อเท็จจริงย่อ และเหตุผลของศาล BEAR LAW เรียบเรียงจากย่อทางการ · ตรวจทบทวน 1 ก.ย. 2569
อ่านต่อในเว็บ BEAR LAWบันทึกฎีกา เปิดตัวบทที่อ้างถึง และถาม AI เรื่องฎีกานี้ได้
เปิดฎีกานี้ในเว็บ