BearLaw เปิดเว็บเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 809/2568

รับทรัพย์ไว้ในครอบครองแล้วไม่คืน = ยักยอก ไม่ใช่ลักทรัพย์ — ฟ้องวิ่งราวก็ลงโทษฐานยักยอกได้

หลักที่ได้

จุดแบ่งลักทรัพย์กับยักยอกอยู่ที่ "การครอบครองทรัพย์" — ถ้าได้ครอบครองทรัพย์โดยเจ้าของยินยอมแล้วเบียดบังไม่คืน เป็นยักยอกตาม ป.อ. ม.352 และแม้โจทก์ฟ้องฐานลักทรัพย์/วิ่งราว ศาลก็ลงโทษฐานยักยอกได้ตาม ป.วิ.อ. ม.192 วรรคสาม เพราะต่างกันเพียงวิธีเอาทรัพย์ไป ไม่ใช่ข้อสาระสำคัญ

ข้อเท็จจริงย่อ

จำเลยดึงสลากกินแบ่งที่ยังไม่ได้ตรวจไปจากมือโจทก์ร่วม แต่โจทก์ร่วมก็ยอมให้เอาไปตรวจรางวัลให้ (จำเลยไม่ได้หลบหนี) ภายหลังโจทก์ร่วมทวงคืน จำเลยไม่ยอมคืนโดยไม่มีเหตุตามกฎหมาย โจทก์ฟ้องฐานลักทรัพย์เวลากลางคืน/วิ่งราวทรัพย์

เหตุผลของศาล

  1. การเอาสลากไปตรวจรางวัลให้โดยเจ้าของยินยอม เป็นการถือวิสาสะ ไม่ใช่การฉกฉวยเอาซึ่งหน้า จึงไม่เป็นลักทรัพย์หรือวิ่งราวทรัพย์
  2. แต่เมื่อได้ครอบครองสลากแล้วถูกทวงถามกลับไม่คืนโดยปราศจากเหตุอันอ้างได้ตามกฎหมาย เป็นการเบียดบังเอาทรัพย์ที่ตนครอบครองเป็นของตนโดยทุจริต ผิดฐานยักยอกตาม ม.352 วรรคหนึ่ง
  3. ลักทรัพย์ วิ่งราว และยักยอก มีแก่นเดียวกันคือเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยทุจริต ต่างกันแค่วิธีการ ข้อแตกต่างจึงไม่ใช่ข้อสาระสำคัญ เมื่อจำเลยไม่ได้หลงต่อสู้ ศาลลงโทษฐานยักยอกตามที่พิจารณาได้ความได้ตาม ป.วิ.อ. ม.192 วรรคสาม

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ย่อคำพิพากษาทางการ

จำเลยดึงเอาสลากกินแบ่งรัฐบาลที่ยังไม่ได้ตรวจไปจากมือของโจทก์ร่วมโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ต่อมาโจทก์ร่วมก็ยินยอมปล่อยให้จำเลยนำสลากกินแบ่งรัฐบาลของโจทก์ร่วมไปตรวจได้โดยจำเลยไม่ได้หลบหนี พฤติการณ์การกระทำของจำเลยที่เอาสลากกินแบ่งรัฐบาลของโจทก์ร่วมไปตรวจรางวัลให้แก่โจทก์ร่วมจึงเป็นการถือวิสาสะเท่านั้น ยังฟังไม่ได้ว่าเป็นการลักสลากกินแบ่งรัฐบาลของโจทก์ร่วมไปโดยการฉกฉวยเอาซึ่งหน้าอันเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ในเวลากลางคืน หรือความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ตามที่โจทก์ฟ้อง — การที่จำเลยได้รับสลากกินแบ่งรัฐบาลจากโจทก์ร่วมไปครอบครองแล้วจำเลยกลับเอาสลากกินแบ่งรัฐบาลของโจทก์ร่วมไป เมื่อโจทก์ร่วมทวงถามก็ไม่ยอมคืนให้แก่โจทก์ร่วมโดยปราศจากเหตุผลอันจะอ้างตามกฎหมายได้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นการครอบครองสลากกินแบ่งรัฐบาลของโจทก์ร่วมแล้วเบียดบังเอาเป็นของตนเองหรือบุคคลที่สามโดยทุจริต จึงเป็นความผิดฐานยักยอกทรัพย์ ตาม ป.อ. มาตรา 352 วรรคหนึ่ง — ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดฐานลักทรัพย์ วิ่งราวทรัพย์ และยักยอกทรัพย์ ตาม ป.อ. มาตรา 335, 336, 352 คือการเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยทุจริตเช่นเดียวกัน คงแตกต่างกันเพียงเรื่องการเอาทรัพย์นั้นไปโดยวิธีการใดเท่านั้น ดังนั้น ข้อแตกต่างระหว่างความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์และฐานยักยอกทรัพย์จึงถือได้ว่ามิได้แตกต่างกันในข้อสาระสำคัญ ทั้งคดีนี้จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้เอาทรัพย์ของโจทก์ร่วมไปไม่ได้หลงต่อสู้ ศาลย่อมมีอำนาจลงโทษจำเลยในความผิดฐานยักยอกทรัพย์ตามข้อเท็จจริงที่พิจารณาได้ความนั้นได้ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192 วรรคสาม

ที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

หลักที่ได้ ข้อเท็จจริงย่อ และเหตุผลของศาล BEAR LAW เรียบเรียงจากย่อทางการ · ตรวจทบทวน 31 ส.ค. 2569

อ่านต่อในเว็บ BEAR LAWบันทึกฎีกา เปิดตัวบทที่อ้างถึง และถาม AI เรื่องฎีกานี้ได้

เปิดฎีกานี้ในเว็บ